We hadden altijd honger.
We kenden slechts verlies, maar nu...
Soms is het beter om te verliezen dan om zoveel bloed aan je handen te hebben.
Het is een prachtige avond en alles is vredig.
We zouden aan de liefde moeten denken.
Dat is mooi.
Wat is dat ?
Dat is Pelagia's Song.
Ik schreef dat lied omdat ik van je hou.
Het maakt me niet uit dat de wereld 't weet.
Het maakt me niet uit als ik de mandoline nooit meer zal spelen.
Toen ik speelde, leek het wel of mijn handen van hout waren.
Elke noot klonk zuur of bedorven.
Toen realiseerde ik me...
dat het geen zin heeft.
Het is hopeloos.
Ik weet niet hoe ik mijn gevoel voor jou moet uitdrukken.
Als je hem de volgende keer ziet, zeg hem dan dat ik zijn mandoline heb.
Hij liet hem achter op het plein.
Nog vier jongens uit het dorp hebben zich bij Mandras gevoegd.
Constantines jongens.
- De broer van Kostas. Hoe heet hij ? - George.
Hij is pas vijftien.
Hij heeft Mandras altijd aanbeden.
Hou je van hem ?
We zijn toch verloofd.
Ik heb het niet over Mandras.
Verliefd worden is een tijdelijke vorm van waanzin.
Het komt op als een aardbeving en dan neemt het af.
En wanneer het afneemt, moet je een besluit nemen.
Je moet erachter komen of jullie wortels zo zijn vergroeid...
dat het ondenkbaar is dat jullie ooit uit elkaar zullen gaan.
Want dat is liefde.
Liefde is niet adembenemend. Het is niet opwindend.
Het is niet de behoefte om elk moment van de dag te paren.
Het is niet 's nachts wakker liggen, dromend dat hij je kust...
over je hele lichaam.
Niet blozen.
Ik vertel je wat waarheden.
Dat is gewoon verliefd zijn...
iets dat we onszelf kunnen wijsmaken.
De liefde zelf is wat overblijft...
als de verliefdheid is afgenomen.
Klinkt niet erg opwindend, hé ?
Maar dat is het wel.
kan je je voorstellen...
dat je dat voor kapitein Corelli zou kunnen voelen ?
Je moet je waardig gedragen...
met respect voor Mandras en zijn moeder.
En...
bid voor de bevrijding van het eiland...
want dan is alles mogelijk.
Drosoula.
Ik heb de hele nacht over Mandras nagedacht.
Over mij en Mandras.
Ik dacht er aan hoelang we elkaar niet hebben gezien.
- Wanneer ben je aangekomen ? - Waar is je ring ?
Mijn vingers werden te dun.
Ik dacht dat ik hem zou verliezen.
- Waar ga je wonen ? - Ik wil je wat vragen.
We moeten de Italiaanse kapitein spreken.
Ik wil dat je hem vraagt ons te ontmoeten. Zo snel mogelijk.
De haven van het Duitse Hamburg...
werd voor de tweede dag gebombardeerd...
door bijna 800 Britse vliegtuigen. De stad werd ernstig beschadigd...
terwijl in Italië Rome eindelijk is veroverd door de geallieerden...
na weken van zware gevechten...
en grootschalige bombardementen op de hoofdstad.
De geallieerde bevelhebbers bekijken de mediterrane landen...
die zijn bezet door Duitsland en Italië.
Men weet niet hoe de Duitsers zullen reageren op een Italiaanse terugtrekking...
maar Duitsland zal alleenheerser worden over vele gebieden.
Verwacht wordt dat Hitler massaal versterking zal sturen...
via de Balkanlanden naar Griekenland...
terwijl de Nazi's moeite hebben met de bevoorrading van Noord-Afrika.
Mandras is terug. Hij wil je spreken.
Het is afgelopen.
Mussolini is verslagen ! We gaan naar huis !
Kolonel Barge en ik zijn 't eens over de datum van inleveren...
van onze zware wapens en machinegeweren: 15 september.
Dat is over vijf dagen.
Waarom moeten we de wapens inleveren ? Ze waren onze bondgenoten.
- Waarom schrijven ze ons de les voor ? - We hebben ons overgegeven.
Mussolini heeft zich overgegeven aan de Britten en de Amerikanen.
- Niet aan de Duitsers. - Kolonel Barge en ik zijn het eens.
Als we onze wapens inleveren...
hebben we dan de garantie dat er geen geweld zal worden gebruikt ?
Ik heb de persoonlijke garantie van Barge en zijn officieren...
dat onze troepen vrije doorgang krijgen.
Mijn mannen gaan nooit ongewapend naar huis.
Als je je wapens inlevert ten tijde van oorlog...
ben je geen man meer.
In hun plaats, als je Duitser was...
zou je zeker willen zijn van je veiligheid...
en dat de wapens niet worden doorgegeven...
aan de geallieerden of de Griekse partizanen.
Of tegen je gebruikt worden.
Je verheugt je er vast op dat je naar huis gaat.
Er zullen mensen blij zijn om je weer te zien.
Je familie, je moeder, je vrouw, je vriendin.
- Je wilde me spreken ? - We hebben wapens nodig.
Machinegeweren, munitie, landmijnen.
- Alles wat je kwijt wilt. - Hoe kan ik je wapens geven ?
- Dat kan niet. - Jullie hebben je overgegeven.
Als je niet wilt vechten, heb je je wapens niet nodig.
We moeten een land verdedigen.
Er komen steeds meer Duitse troepen op 't vasteland.
De 117e Jaeger Divisie nadert het Corinthisch Kanaal.
Het 104e is ten zuiden van Joegoslavië.
- Dan maak je geen kans. - Tenzij we nu handelen.
Kapitein, weet u dat op het eiland Lefkada...
alle Italianen die zich hebben overgeven, naar kampen zijn gestuurd ?
- We hoorden dat ze naar huis gingen. - De treinen werden omgeleid naar Albanië.
In deze oorlog, kapitein, weet je niet wie je kunt vertrouwen.
Maar een ding is zeker: De Duitsers zijn niet te vertrouwen.
Gisternacht droomde ik dat ik in een restaurant zat in Piazza Navona...
en ik zuppa di cozze piccante at...
en daarna een bord taglierini alla boscaiola.
Kolonel Barge vroeg me uw eenheid uit Antisamos Beach terug te trekken.
Als ze zware versterkingen willen aanvoeren...
zouden ze het daar doen.
Is dit een bevel ?
Kapitein, wilt u niet naar huis ?
Halt !
Laat u ons door ?
Ik heb orders om het inleveren van uw wapens te regelen.
De deadline voor de het inleveren is om 12 uur morgenmiddag.
Dit bevel komt van Kolonel Barge.
Hij vroeg me u te verzekeren dat als u uw wapens inlevert...
u verzekerd bent van een veilige reis.
Net als het Italiaanse garnizoen in Lefkada ?
Lefkada ?
Maar die legden hun wapens neer. Ze gingen naar huis.
Je verheugt je er vast op om Italië weer te zien.
Denk je dat we contact kunnen houden ?
Na de oorlog bedoel ik natuurlijk.
Je mag mijn geweer hebben als ik mijn sigaret op heb.
Laat me los !
Ik begrijp uw zorgen.
Als ik in uw schoenen stond, zou ik ook vragen stellen.
Natuurlijk onderzoeken we wat er is gebeurd.
Ik zal u vertellen wat er is gebeurd. Vier van mijn mannen zijn dood !
- We zullen de juiste maatregelen nemen. - Wat betekent dat ?
Betekent dat dat ik de families van deze mannen kan schrijven...
met 't bericht dat hun moordenaars worden berecht ?
- Dat 't recht wint ? - Kapitein.
Jullie dwingen ons onder schot om onze wapens in te leveren !
Jullie confisqueren onze wapens.
- We waren toch bondgenoten ? - Kapitein Corelli, alstublieft !
We willen een soort garantie.
Ik kan u garanderen dat 't ontwapeningsbevel...
niet van mijn hoofdkantoor is gekomen.
We hebben afgesproken om onze wapens morgen om 12 uur in te leveren.
We willen uw garantie dat onze troepen...
voor die deadline hun wapens niet verplicht hoeven in te leveren.
Herr Generaal...
ik garandeer u dat u morgen om 12 uur op weg naar huis bent.
Dit is onze oorlog niet.
Dit is tussen de Grieken en de Duitsers.
Wilt u liever dat we ze alleen laten vechten ?
Het vierde regiment blijft in Antisamos. We houden het vijfde in Assos...
en ik ga met het achtste en negende naar Argostoli.
Alle vuurlinies moeten morgenochtend voor zonsopgang paraat zijn.
- We kunnen ze nu nog verslaan. - En als de Duitsers vliegtuigen sturen ?
Blijf uit de buurt van Argostoli. Ga niet naar Antisamos Beach.
Ik wil op de weg gaan liggen zodat je niet weg kan.
Zorg dat je altijd een geweer bij je hebt. Beloof me dat.
- Kom bij me terug. - Beloof het me.
Als alles voorbij is, zul je bij me terugkomen.
Ik weet hoe je je voelt.
Je denkt dat je niet verder kunt leven als hij sterft.
Ik zal op hem letten.
Mama !
Blijf hier ! Het is niet veilig !
- Wat doe je ? - Ze is een verrader en een hoer !
Help me !
De vijand is op 100 meter afstand.
Er komt zwaar geschut aan. Laten we gaan !
HOER - VERRADER
Kom op, opschieten !
Schiet me dood.
Hij leeft nog.
Hij leefde nog toen ik hem vond.
Stukjes uniform in de kogelgaten. Stukjes rib.
Doe 't gewoon.
Ik ben geen chirurg. Ik heb geen penicilline. Ik heb geen steriel water, geen serum.
Vader, alsjeblieft, doe 't !
Hou vast.
Vier van zijn ribben zijn gebroken.
Papa !
Antonio, niet bewegen !
Als je probeert te bewegen, zul je doodbloeden.
Nee, je moet stil blijven liggen.
- Ik snap... - Je lag onder Carlo's lichaam.
Als hij er niet was geweest, had je nu niet meer geleefd.
Hoe kom ik hier ?
Mandras vond je.
Antonio, je moet proberen iets te drinken.
Wat wil je eten ?
Niet dat er 'n keuze is. Maar als die er zou zijn.
We hadden iets nodig...
staaldraad om de botten vast te maken.
Ze moeten natuurlijk ooit weer worden verwijderd.
Ik kan proberen ergens nieuwe snaren te vinden.
Ik zou kunnen rondvragen.
- Wat doe je ? - Als ze me vinden, schieten ze jullie dood.
- Ze schieten jou dood als je weggaat. - Ik hoor hier niet thuis, Pelagia !
Ik heb hier nooit thuisgehoord !
Moet je kijken wat er allemaal is gebeurd sinds ik hier ben.
Ik hou van je.
Ik had het recht niet om je van me te laten houden.
Doe dat niet !
Ga naar het huis van dokter Iannis. Ga !
Ga nu !
Mama komt weer terug ! Hoor je me ? Mama komt...
Dimitris zal je naar een boot brengen in de baai.
Morgenavond ben je weer thuis.
We moeten gaan.
Ik moest je nog een keer zien, voor de laatste keer.
We moeten gaan !
Zeg niets.
Kijk me aan.
- We moeten gaan ! - Ga.
Ga !
Waarom heb je hem gered ?
Waarom liet je hem niet doodgaan ?
Ik wilde dat je weer van me zou houden.
In Albanië...
liet ik ze al jouw brieven voorlezen.
"Mandras, ik hou van je. Mandras, ik wil je.
"Mandras, wanneer kom je terug ?"
En toen op een dag, een andere brief.
"Ik weet niet hoe ik mijn gevoelens moet omschrijven.
"Het lijkt wel of ik al 100 jaar wacht om wat van je te horen.
"Of ik al 100 jaar wacht op je terugkomst.
"Eens dacht ik dat mijn hart overstroomde met liefde voor jou...
"maar nu voel ik slechts leegte.
"En ik denk alsmaar, het was maar schijn...
"dat ik nooit van je heb gehouden."
Het spijt me.
De oorlog waarvan we dachten dat hij nooit zou eindigen, is afgelopen.
En het eiland waarvan we dachten dat we het voor altijd kwijt waren...
is weer van ons.
We wonen nu met zijn drieën in het doktershuis:
de dokter, zijn dochter...
die leert voor dokter...
en Lemoni.
Het is voor jou.
Uit Italië.
Wat is 't ?
Het is een plaat.
We moeten maar eens aan het avondeten beginnen. Dat moeten we doen.
"Ik weet niet of deze brief je zal bereiken...
"of dat je nog leeft.
"Misschien heeft 'n ander ons je plaat gestuurd...
"en zat er daarom geen briefje bij.
"Ik wilde zeggen dat Pelagia gelukkig is...
"maar ze draagt een verdriet mee dat ze niet los kan laten...
"en een pijn die geen dokter kan verhelpen.
"Ze geeft zichzelf de schuld van de pijn die we hebben geleden...
"en misschien geldt hetzelfde wel voor jou.
"Je weet dat ik geen gelovig man ben...
"maar ik geloof wel in het volgende:
"Als er een wond is, moeten we hem helen.
"Als we iemands pijn kunnen genezen...
"moeten we diegene vinden.
"Als de goden hebben besloten dat we zullen overleven...
"heeft dat een reden."
Waar is je wonder vandaag ? Wat zeg je daarvan ?
"Word wakker. Haal het brandhout. Repareer het dak. Verf het huis."
Ik word gek van haar.
Toen ik doof was, kon ik dat gezeur van haar niet horen.
Maar nu...
Dokter, ik smeek je, help me.
Stop de erwt weer in mijn oor.
Ik zocht Lemoni.
Ze is verderop.
Ik ging naar het huis.
Het bestaat niet meer.
We bouwen een nieuw huis.
Je vader schreef dat je de plaat hebt gekregen.
Het is een gitaar. Het is anders.
Ik heb geprobeerd zonder je te leven.
Ik heb mezelf wijs gemaakt dat ik zonder je kan leven.
Het litteken is mooi genezen.
Stamatis, hou je van je vrouw ?
Als je van je vrouw houdt...
raad ik je aan aardig tegen haar te zijn.
Breng het hout voor ze het vraagt.
Als ze het koud heeft, doe je een sjaal om haar schouders.
En breng een bloem voor haar mee elke keer als je van het land komt.
- Stop je de erwt niet meer terug ? - O, nee.
Dat zou tegen mijn hippocratische eed ingaan.
De Mandoline van Kaptitein Corelli
GEHEEL GEFILMD OP LOCATIE IN CEPHALLONIA
DEZE FILM IS OPGEDRAGEN AAN DE DUIZENDEN ITALIAANSE SOLDATEN
GEEXECUTEERD DOOR DE DUITSE TROEPEN IN SEPTEMBER 1945
EN AAN DE MENSEN VAN CEPHALLONIA DIE OMKWAMEN
BIJ DE NAOORLOGSE AARDBEVING
Edit & Resync by himan